استاندارد IP 570، روشهایی برای تعیین میزان هیدروژن سولفید (H₂S) در انواع سوختهای نفتی، از جمله سوختهای باقیمانده دریایی، دیستیلتها و مخلوطهای نفتی با ویسکوزیته تا ۳۰۰۰ میلیمتر مربع بر ثانیه در دمای ۵۰ درجه سانتیگراد در فاز مایع ارائه میدهد. این روش شامل دو رویه (A و B) و تجهیزات مربوطه است.
- توضیح ۱: این استاندارد برای مواد با ویسکوزیته بالاتر از ۳۰۰۰ میلیمتر مربع بر ثانیه در دمای ۵۰ درجه سانتیگراد نیز مناسب است (بخش ۷.۲.۱)، اما دقت آن ممکن است تحت تأثیر قرار گیرد.
- توضیح ۲: در این استاندارد، اصطلاحات «٪ (وزنی/وزنی)» و «٪ (حجمی/حجمی)» به ترتیب نشاندهنده سهم جرمی و سهم حجمی هستند.
- توضیح ۳: برخی نمونهها هنگام اندازهگیری با رویه B میتوانند مقادیر بالای هیدروژن سولفید نشان دهند، اگر حاوی ترکیبات مزاحمی مانند تیولها یا آلکیلسولفیدها با غلظت بالاتر از تقریباً ۵ میلیگرم بر کیلوگرم باشند. مقادیر بالاتر، همانطور که گفته شد، با پیروی از رویه A حذف میشوند.
- توضیح ۴: نمونههایی که حاوی FAME هستند، بر اندازهگیری هیدروژن سولفید با این روش تأثیری ندارند.
- توضیح ۵: روشی برای اندازهگیری میزان هیدروژن سولفید در نفت خام در پیوست B ارائه شده است. دقت کامل برای پیوست B هنوز تعیین نشده است.